రావణ సంహారం తర్వాత శ్రీరాముడు ఎందుకు శివుడిని పూజించాడు?

సెక్యులర్ చరిత్రకారులు దాచిన రామేశ్వరం అసలు కథ!

– జర్నలిస్ట్ శిరీష

రామాయణం అనగానే మనకు వెంటనే గుర్తొచ్చేది శ్రీరాముడి ధర్మ నిరతి, రావణాసురుడి రాక్షసత్వం. కానీ, రావణ వధ తర్వాత జరిగిన ఒక అత్యంత కీలకమైన, మహత్తరమైన ఘట్టాన్ని మాత్రం నేటి మేధావులు, వామపక్ష చరిత్రకారులు ఎన్నడూ ప్రస్తావించరు. ధర్మాన్ని రక్షించడానికి, సీతమ్మను దక్కించుకోవడానికి రావణుడిని సంహరించిన తర్వాత శ్రీరాముడు ఎటువంటి విజయోత్సవాలు చేసుకోలేదు. పైగా ఒక అదృశ్య భారంతో తీవ్రంగా కుంగిపోయాడు. ఎందుకంటే, ఆ వధ వెనుక ఒక మహా దోషం దాగి ఉంది. అదే ‘బ్రహ్మహత్యా దోషం’. రామేశ్వరం అనే పరమ పవిత్ర పుణ్యక్షేత్రం ఆవిర్భావానికి కారణమైన ఈ మహాద్భుత ఘట్టం గురించి ప్రతి హిందువూ గర్వంగా తెలుసుకోవాలి.

రావణుడి అసలు స్వరూపం – బ్రహ్మహత్యా దోషం

రావణుడు సీతాపహరణం చేసిన మహాపాపి, లోకాలను పీడించిన రాక్షసుడు అన్నది జగమెరిగిన సత్యం. అయితే, అదే సమయంలో అతడు గొప్ప శివభక్తుడు, మహా పండితుడు, నాలుగు వేదాలు ఔపోసన పట్టిన బ్రాహ్మణుడు. ఒక పండితుడిని, వేద మంత్రాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణుడిని చంపడం వల్ల, ఆ చంపిన కారణం ఎంత ధర్మబద్ధమైనది అయినప్పటికీ బ్రహ్మహత్యా దోషం అంటుకుంటుంది.

ధర్మావతారుడైన శ్రీరాముడు సైతం ఆ కర్మ సిద్ధాంతానికి అతీతుడు కాడు. ఆధునిక కాలంలో సెక్యులర్ వ్యవస్థ తెచ్చిన చట్టాలు కొందరికి చుట్టాలుగా మారవచ్చు, నేరస్థులు తప్పించుకోవచ్చు. కానీ సనాతన ధర్మంలో ఎవరైనా సరే తాము చేసిన కర్మకు పూర్తి బాధ్యత వహించాల్సిందే. సాక్షాత్తూ శ్రీమహావిష్ణువు అవతారమైన శ్రీరాముడికి కూడా ఆ కర్మ నియమం వర్తిస్తుందని ఈ ఘట్టం నిరూపిస్తోంది. ఒక దోషం అంటినప్పుడు దాని తాలూకు ఆధ్యాత్మిక పరిణామాలు ఎంత తీవ్రంగా ఉంటాయో సనాతన ధర్మం స్పష్టంగా చెబుతోంది.

ప్రాయశ్చిత్తానికి ఏకైక మార్గం – మహాశివుడి ఆరాధన

యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత దక్షిణ భారత సముద్ర తీరంలో ఉన్నప్పుడు, ఈ బ్రహ్మహత్యా దోషం పోవాలంటే ఒకటే మార్గమని మహర్షులు శ్రీరాముడికి సూచించారు. అదే మహాశివుడి ఆరాధన! ఆ సమయంలో జరిగిన ఆ ఆరాధనే మన సనాతన ధర్మంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన, భావోద్వేగభరితమైన ఘట్టాలలో ఒకటి.

తాను చేసిన ఒక మహాకార్యానికి, ధర్మ సంస్థాపనకు సైతం దోషం అంటినప్పుడు, దానిని ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకునేందుకు సాక్షాత్తూ ఆ భగవంతుడే తలవంచిన తీరు ప్రతి ఒక్కరినీ ఆలోచింపజేస్తుంది. ఇది కేవలం ఒక గుడి కథ కాదు. అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్నవారు, అధికారం చేతిలో ఉన్నవారు కూడా తమ చర్యలకు, కర్మలకు ఎలా జవాబుదారీగా ఉండాలో తెలిపే అద్భుతమైన ఉదాహరణ ఇది.

రామేశ్వర క్షేత్ర ఆవిర్భావం

అలా శ్రీరాముడు తన దోష నివారణ కోసం, కర్మ ఫల ప్రక్షాళన కోసం స్వయంగా సైకత లింగాన్ని (ఇసుకతో చేసిన శివలింగం) ప్రతిష్ఠించి పరమశివుడిని పూజించిన పవిత్ర స్థలమే నేటి ‘రామేశ్వరం’. ఈ క్షేత్రం ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో ఒకటిగా, చార్ ధామ్ యాత్రా స్థలాలలో ఒకటిగా విరాజిల్లుతోంది. 22 పుణ్య తీర్థాలతో, అడుగడుగునా రామాయణ ఘట్టాలను గుర్తుచేసే ఈ ఆలయం సనాతన ధర్మ శాశ్వతత్వానికి ప్రతీక.

ఇక్కడి రామలింగేశ్వరుడిని పూజించడం ద్వారా రాముడు “శివకేశవుల మధ్య అభేదాన్ని” లోకానికి చాటిచెప్పాడు. రాముడికి ఈశ్వరుడు (శివుడు) దేవుడు కాబట్టి అతడు రామేశ్వరుడు అయ్యాడు.

నేటి సెక్యులర్ సమాజంలో, వామపక్ష భావజాలం నిండిన పాఠ్యపుస్తకాలలో ఇలాంటి లోతైన ధార్మిక సత్యాలను ఉద్దేశపూర్వకంగానే మరుగున పడేస్తున్నారు. రామేశ్వరం కేవలం ఒక పర్యాటక కేంద్రం కాదు, అది ధర్మ సంస్థాపనకు, కర్మ సిద్ధాంతానికి, మరియు ప్రాయశ్చిత్తానికి ప్రతీక. శ్రీరాముడు కేవలం ధర్మాన్ని రక్షించడమే కాదు, ధర్మ సూక్ష్మాలను ఆచరించి చూపించిన ఆదర్శమూర్తి. ఈ అసలు చరిత్రను తెలుసుకున్నప్పుడే సనాతన ధర్మం గొప్పదనం ఏమిటో, మన సంస్కృతి మూలాలు ఎంత లోతైనవో నేటి తరానికి అర్థమవుతుంది.