“యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత | అభ్యుత్థానమధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహమ్ ||”
(ఓ అర్జునా! ఎప్పుడెప్పుడు ధర్మానికి హాని కలుగుతుందో, ఎప్పుడు అధర్మం పెచ్చుమీరుతుందో.. అప్పుడు నన్ను నేను సృష్టించుకుంటాను – భగవద్గీత 4:7)
కలియుగ వైకుంఠమైన తిరుమల క్షేత్రంలో, సాక్షాత్తు ఆ ఏడుకొండల వాడి ప్రసాదమైన లడ్డూ విషయంలో జరిగిన “మహా పాపం” చూస్తుంటే.. కలియుగంలో అధర్మం ఏ స్థాయికి చేరిందో అర్థమవుతోంది. కోట్లాది మంది భక్తుల నమ్మకాన్ని, పవిత్రతను కాసుల కోసం తాకట్టు పెట్టిన ఈ ఘోరాపచారం ఇప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా చర్చనీయాంశమైంది. సిట్ (SIT) దర్యాప్తులో విస్తుపోయే నిజాలు వెలుగుచూసినా, అసలు సూత్రధారులు మాత్రం ఇంకా చట్టానికి అందనంత ఎత్తులో ఉండటం పలు అనుమానాలకు తావిస్తోంది.
సాత్విక ఆహారం బదులు… కల్తీ విషం!
“ఆయుః సత్త్వ బలారోగ్య సుఖ ప్రీతి వివర్ధనాః | రస్యాః స్నిగ్ధాః స్థిరా హృద్యా ఆహారాః సాత్త్విక ప్రియాః ||”
(ఆయుస్సును, బుద్ధిని, బలాన్ని, ఆరోగ్యాన్ని, సుఖాన్ని, ప్రీతిని పెంచేవి.. రసయుక్తమైనవి, జిగురు గలవి, శరీరంలో చాల కాలముండేవి, మనసుకు నచ్చినవి అయిన ఆహారాలు సాత్వికులకు ఇష్టమైనవి – భగవద్గీత 17:8)
శ్రీవారికి నివేదించే ప్రసాదం పరమ పవిత్రమైనది, సాత్వికమైనది అయి ఉండాలి. కానీ, గత ఐదేళ్లలో తిరుమలలో జరిగింది దీనికి పూర్తి విరుద్ధం. సిట్ దర్యాప్తు ప్రకారం.. లడ్డూ తయారీకి వాడిన నెయ్యిలో స్వచ్ఛత లేదు. జంతువుల కొవ్వు, పామాయిల్, పామ్ కెర్నెల్ ఆయిల్ వంటి నిషేధిత పదార్థాలు కలిసిన కల్తీ నెయ్యిని (సుమారు 59.71 లక్షల కిలోలు) వాడారు. సాత్వికమైన ఆహారాన్ని కోరుకునే స్వామివారికి, కల్తీ పదార్థాన్ని నివేదించడం అంటే.. భక్తుల మనోభావాలను, ఆగమ శాస్త్ర నియమాలను తుంగలో తొక్కడమే.
కాసుల కోసం నిబంధనల సడలింపు
2019 ఆగస్టులో అప్పటి ఈవో నెయ్యి కొనుగోలుకు కఠిన నిబంధనలు విధించారు. కానీ, కేవలం నాలుగు నెలల్లోనే, అంటే 2019 డిసెంబర్లో వైవీ సుబ్బారెడ్డి నేతృత్వంలోని పాలకమండలి ఆ నిబంధనలను సడలించింది. డెయిరీల అనుభవం, టర్నోవర్ వంటి అర్హతలను తగ్గించారు.సహకార డెయిరీలను పక్కనపెట్టి, నాణ్యత లేని ప్రైవేట్ డెయిరీలకు “రాచబాట” వేశారు. ఈ నిర్ణయం వెనుక ఉన్నది కేవలం వ్యాపారమా? లేక భారీ కుట్రా? అన్నది ప్రశ్నార్థకం.
‘కామం’ (దురాశ) తెచ్చిన అనర్థం: చిన్నప్పన్న పాత్ర
“త్రివిధం నరకస్యేదం ద్వారం నాశనమాత్మనః | కామః క్రోధస్తథా లోభస్తస్మాదేతత్త్రయం త్యజేత్ ||”
(కామము, క్రోధము, లోభము (అత్యాశ) – ఈ మూడు ఆత్మను పతనం చేసే నరక ద్వారాలు. కనుక ఈ మూడింటిని విడిచిపెట్టాలి – భగవద్గీత 16:21)
డబ్బు మీద అత్యాశ (లోభం) మనిషిని ఎంతకైనా దిగజారుస్తుందనడానికి ఈ కుంభకోణమే నిదర్శనం. ఈ వ్యవహారంలో అప్పటి చైర్మన్ వైవీ సుబ్బారెడ్డి పీఏ అయిన ‘చిన్నప్పన్న’ కీలక పాత్ర పోషించినట్లు సిట్ తేల్చింది. ఢిల్లీలో డెయిరీ యజమానులతో భేటీలు, రూ. 50 లక్షల కమీషన్ల డిమాండ్లు.. ఇవన్నీ ఒక పీఏ స్థాయి వ్యక్తి సొంతంగా చేయగలడా? ఇక్కడే అసలు ప్రశ్న ఉదయిస్తోంది. చిన్నప్పన్న వెనుక ఉన్న ఆ ‘పెద్దప్ప’ ఎవరు?
లంచాల రూపంలో వసూలైన కోట్లాది రూపాయలు ఏ ‘అంతిమ లబ్ధిదారు’ (Ultimate Beneficiary) జేబులోకి వెళ్లాయి?
సిట్ దర్యాప్తు చిన్న చేపలను పట్టి, తిమింగలాలను వదిలేసిందా?
రాజకీయ రచ్చ – రూ. 251 కోట్లు ‘స్వాహా’?
“కర్మణ్యేవాధికారస్తే మా ఫలేషు కదాచన | మా కర్మఫలహేతుర్భూర్మా తే సజ్గోఽస్త్వకర్మణి ||”
(కర్మను ఆచరించడమే నీ పని, ఫలితంపై నీకు అధికారం లేదు. ఫలాపేక్షతో కర్మ చేయవద్దు.. – భగవద్గీత 2:47)
కానీ ఇక్కడ పాలకులు తమ ధర్మాన్ని (కర్మను) పక్కనపెట్టి, కేవలం ఫలాపేక్షతో (అవినీతి సొమ్ముతో) పనిచేశారు. మంత్రి పార్థసారథి ఆరోపణల ప్రకారం, ఈ కల్తీ లడ్డూ వ్యవహారంలో సుమారు రూ. 251 కోట్లు దారి మళ్లాయి. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా “మహా పాపం నిజం” పేరుతో ఫ్లెక్సీల యుద్ధం నడుస్తోంది. మాజీ సీఎం జగన్, వైవీ సుబ్బారెడ్డి, భూమన కరుణాకరరెడ్డి చిత్రాలతో కూటమి నేతలు నిరసనలు తెలుపుతుంటే, వైకాపా శ్రేణులు ఎదురుదాడి చేస్తున్నాయి. తప్పు జరగలేదని బుకాయించడం అంటే, చేసిన తప్పును సమర్థించుకోవడమే అవుతుందని పీఠాధిపతులు హెచ్చరిస్తున్నారు.
శిక్ష తప్పదా?
“పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్ | ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే ||”
(సాధువులను రక్షించడానికి, దుర్మార్గులను శిక్షించడానికి, ధర్మాన్ని తిరిగి స్థాపించడానికి నేను ప్రతి యుగంలోనూ అవతరిస్తాను – భగవద్గీత 4:8)
శ్రీవారి లడ్డూ ప్రసాదాన్ని కల్తీ చేయడం ద్వారా కోట్లాది మంది “సాధు హృదయాలను” (భక్తులను) గాయపరిచారు. చట్టం దృష్టిలో, దైవం దృష్టిలో వీరు “దుష్కృతులు” (పాపాలు చేసినవారు). సిట్ దర్యాప్తు అసంపూర్తిగా ముగిసినట్లు అనిపించినా, కర్మఫలం నుంచి ఎవరూ తప్పించుకోలేరని పెద్దలు చెబుతారు.
ఆలయ పవిత్రతను కాపాడాల్సిన బాధ్యతను విస్మరించి, దైవ సన్నిధిని వ్యాపార కేంద్రంగా మార్చిన ఆ “పెద్దలు” ఎవరైనా సరే.. చట్టం ముందు దోషులుగా నిలబడక తప్పదు. ధర్మం గెలుస్తుందా? అసలు సూత్రధారులు బయటకు వస్తారా? అనేది వేచి చూడాలి.
ఓం నమో వేంకటేశాయ!