మొదటగా మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే—అక్షరాలకు (పదాలకు) మరియు అంకెలకూ చాలా తేడా ఉంది. రామాయణ, మహాభారతాలు సంస్కృత శ్లోకాల రూపంలో రాయబడ్డాయి. అందులో పదిని ‘దశ’ అని (ఉదాహరణకు దశకంఠుడు), వందను ‘శతం’ అని (శతకౌరవులు) పదాల రూపంలో రాశారు తప్ప, 10 లేదా 100 అని ఆధునిక అంకెల రూపంలో రాయలేదు. కాగితం మీద 1, 2, 3 అని అంకెలు రాసే విధానం రాకముందు కూడా మనుషులకు వస్తువులను లెక్కపెట్టడం తెలుసుదనడానికి రోమన్ సంఖ్యామానమే నిదర్శనం. రోమన్ సంఖ్యల్లో అసలు సున్నా (0) అనేదే ఉండదు; అయినా వారు పదిని ‘X’ అని, ఏభైని ‘L’ అని, వందను ‘C’ అని రాశారు. ఇక ఐదవ శతాబ్దంలో ఆర్యభట్ట సున్నా అనే భావనను కొత్తగా కనిపెట్టలేదు. అంతకుముందే భారతీయులకు ‘శూన్యం’ తెలుసు. క్రీస్తు పూర్వం నాటి పింగళుడి ‘ఛందస్సూత్రం’లోనూ, వేదాలలోనూ శూన్యం పదం స్పష్టంగా ఉంది. ఆర్యభట్ట చేసినదల్లా గణితంలో పెద్ద లెక్కలు వేయడానికి వీలుగా స్థాన విలువ (Place Value System) విధానాన్ని, సున్నాను ఒక సంఖ్యగా వాడే పద్ధతిని క్రమబద్ధీకరించడం మాత్రమే. ఆ తర్వాత బ్రహ్మగుప్తుడు లాంటి వారు సున్నాకి ఒక ఆకారాన్ని, నిర్దిష్టమైన గణిత నియమాలను ఏర్పరిచారు.

ఆర్యభట్ట కాలానికి వేల సంవత్సరాల ముందే భారతీయులకు సంఖ్యామానంపై ఉన్న అవగాహనకు యజుర్వేదంలోని మేధాతిథి మహర్షి మంత్రమే సజీవ సాక్ష్యం. యజ్ఞం చేసే సమయంలో ఇటుకలు పేరుస్తూ “ఈ ఇటుకలు నాకు పాలిచ్చే ఆవులుగా మారాలి” అని అగ్ని దేవుడిని ప్రార్థించే క్రమంలో ఆయన చదివిన మంత్రం (“ఇమం మే అగ్న ఇష్టకా ధేనవః సన్తు ఏకా చ దశ చ…”). నేటికీ శ్రీ వైఖానస (వైష్ణవ) సాంప్రదాయంలో అగ్ని ప్రతిష్ఠకు అర్చకులు ఈ మంత్రాన్ని చదువుతున్నారు. ఆ మంత్రంలో పేర్కొన్న సంఖ్యా మానం ప్రకారం:

• ఏక – 1
• దశ – 10 (10 to the power of (1)
• శత – 100(10 to the power of 2)10×10
• సహస్ర – 1000 (10 to the power of 3) 10×10×10
• ఆయుతం – 10,000 (10 to the power of 4) 10×10×10×10
• నియుతం – 1,00000(10 to the power of 5) 10×10×10×10×10
• ప్రయుతం – 10,00000(10 to the power of 6) 10×10× 10×10× 10× 10
• అర్బుధం – 10,000,000(10 to the power of 7) 10×10×10×10×10× 10 ×10
• న్యార్బుదం – 100,000,000 (10 to the power of 8) 10×10×10× 10× 10×10×10×10
• సముద్రం – 1,000,000,000( 10 to the power of 9) 10×10×10× 10× 10×10×10×10×10
• మద్యం – 1,000,0000,000( 10 to the power of 10) 10×10×10× 10×10×10×10×10×10×10
• అంతం – 100,000,000,000(10 to the power of11) 10×10×10× 10 ×10×10×10×10×10×10×10
• పరార్ధం – 1,000,000,000,000(10 to the power of 12) 10×10×10×10× 10× 10×10×10×10×10×10×10.

ఈ రకంగా ఒక్కొక్క స్థాన విలువను పది రెట్లు పెంచుకుంటూ లక్షల కోట్లు, వేల కోట్ల స్థాయి సంఖ్యలను యజుర్వేదంలోనే వర్ణించడం భారతీయ వేద గణిత శాస్త్ర ప్రాచీనతకు, గొప్పతనానికి బలమైన ఆధారం.

(హర శ్రీనివాస్ జాస్తి , లక్ష్మన్న సౌజన్యంతో)

The post ఆర్యభట్టకు ముందే లెక్కలు లేవా?” పనికిమాలిన లాజిక్‌తో హిందూ పురాణాలను టార్గెట్ చేసి అడ్డంగా బుక్కయిన మహిళ! appeared first on Journalist Sirisha.

“అసలు దేవుళ్లు అందరూ భారతదేశంలోనే ఎందుకు పుడతారు?” – సనాతన ధర్మాన్ని, మన విశ్వాసాలను కించపరచాలని చూసే కొందరు మేధావులు, పాశ్చాత్య భావజాలంతో ప్రభావితమైన యువత తరచుగా అడిగే వ్యంగ్యమైన ప్రశ్న ఇది. “హాలీవుడ్ సినిమాల్లో ఏలియన్స్ అంతా అమెరికా మీదే దాడి చేసినట్లు, భూమండలం అంతటినీ సృష్టించిన దేవుడికి అమెరికా, చైనా, ఐరోపా దేశాలు కనిపించలేదా? కేవలం ఇండియాలోనే ఎందుకు అవతారాలు ఎత్తాడు?” అని వారు ప్రశ్నిస్తుంటారు.

దీనికి సమాధానంగా మనలో చాలామంది “భారతదేశం పుణ్యభూమి కాబట్టి” అనో, లేదా “ఇక్కడ గొప్ప గొప్ప ఋషులు, గురుకుల వ్యవస్థలు ఉన్నాయి కాబట్టి” అనో సర్దిచెప్పుకుంటారు. కానీ ప్రతి నాగరికతా తమ భూమిని పవిత్రమైనదిగానే భావిస్తుంది కదా? క్రైస్తవులకు జెరూసలెం, ముస్లింలకు మక్కా పవిత్రమైనట్లే, మనకు భారతదేశం పవిత్రం అని సరిపెట్టుకుంటే అందులో పూర్తి వాస్తవం లేదు. అయితే, ఈ ప్రశ్నకు మన పురాణాలలో స్పష్టమైన, శాస్త్రీయమైన సమాధానం ఉంది. దశాబ్దాలుగా మన విద్యావ్యవస్థ ద్వారా ఈ నిజాలను మనకు దూరం చేశారు. అసలు మన గ్రంథాలు ఏం చెబుతున్నాయో తెలిస్తే, ప్రతి భారతీయుడి రక్తం గర్వంతో ఉప్పొంగుతుంది.

తొమ్మిది లోకాలు – ఎనిమిది భోగ భూములు మన పురాణాల ప్రకారం పరమాత్మ ఈ సృష్టిలో కేవలం ఒక ప్రపంచాన్ని మాత్రమే నిర్మించలేదు, తొమ్మిది లోకాలను సృష్టించాడు. వీటిలో ఎనిమిది లోకాలు అద్భుతమైన స్వర్గధామాలు (ప్యారడైజ్). అక్కడ ప్రజలు పదివేల సంవత్సరాలు జీవిస్తారు. వారికి ముసలితనం, రోగం, బాధ, మరణం అనేవే ఉండవు. అంతా సుఖమే. కానీ విచిత్రం ఏమిటంటే.. ఆ ఎనిమిది లోకాలలో ‘పాప పుణ్యాలు’ అనబడే కర్మ సిద్ధాంతం పనిచేయదు. అక్కడ మంచి, చెడు అనేవి ఉండవు. వారు ఎన్ని వేల ఏళ్లు బతికినా వారు చేసే ఏ పనికీ అర్థం ఉండదు. కష్టపడకుండా, సాధించకుండా ఉచితంగా వచ్చిన ఏ సంపద అయినా, పతకం అయినా ఎలా శూన్యంగా అనిపిస్తుందో.. ఆ ఎనిమిది లోకాలలో జీవితం కూడా కేవలం అనుభవించడానికి మాత్రమే పరిమితం, అక్కడ ఆత్మ ఉద్ధరణకు అవకాశం లేదు.

కర్మభూమి.. మన భరతఖండం ఆ తొమ్మిది లోకాలలో ఎనిమిది భోగభూములు కాగా, కర్మ సిద్ధాంతం పనిచేసే ఏకైక భూభాగం తొమ్మిదోది. అదే మన ‘భారతవర్షం’. పురాణాలు దీని గురించి చాలా భౌగోళిక స్పష్టతను ఇచ్చాయి. హిమాలయాలకు దక్షిణంగా, సముద్రాల చేత చుట్టుముట్టబడి ఉన్న భూభాగమే ఈ భారతవర్షం. అంటే ఈ కర్మభూమి ఐరోపానో, చైనానో, అమెరికానో కాదు.. కచ్చితంగా మన భారతదేశమే!

ఇక్కడ జీవితం పూలపాన్పు కాదు. ఇక్కడ కష్టాలు ఉంటాయి, వైఫల్యాలు ఉంటాయి, బాధలు ఉంటాయి. కానీ ఇక్కడ మనం చేసే ప్రతి పనికీ ఒక ఫలితం ఉంటుంది. శాశ్వతమైన జనన మరణ చక్రం నుంచి విముక్తినిచ్చే ‘మోక్షాన్ని’ సాధించుకునే అవకాశం కేవలం ఈ భూమి మీద పుట్టిన వారికి మాత్రమే ఉంది.

దేవతలు సైతం అసూయపడే అదృష్టం మనది ఈ భూమి విశిష్టత ఎంతటిదంటే… ఆ ఎనిమిది లోకాలలో వేల ఏళ్లు ఎలాంటి కష్టాలు లేకుండా బతుకుతున్న దేవతలు సైతం “మనం ఆ భారతవర్షంలో ఎప్పుడు పుడతామా?” అని ఎదురుచూస్తుంటారని మన పురాణాలు ఘోషిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే, దేవతలకైనా తమ పుణ్యం తీరిపోయాక మళ్లీ జన్మలెత్తక తప్పదు. కానీ ఈ కర్మభూమిలో పుట్టిన ఒక సాధారణ మానవుడు, కేవలం 70-80 ఏళ్ల జీవితకాలంలో నిస్వార్థ భక్తితో పరమాత్మను ఆరాధించి శాశ్వత మోక్షాన్ని పొందగలడు. ఆ అవకాశం దేవతలకు కూడా లేదు.

అందుకే మన గ్రంథాలు ఒక హెచ్చరిక కూడా చేశాయి – “భారతవర్షంలో మానవుడిగా జన్మించి కూడా, మోక్షం కోసం ప్రయత్నించని వాడు, చేతిలో ఉన్న అమృతాన్ని పారబోసి విషాన్ని తాగిన మూర్ఖుడితో సమానం” అని.

మరి దేవుడు ఇక్కడే ఎందుకు అవతరిస్తాడు? భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ “యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత… ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే” అని స్పష్టంగా చెప్పాడు. ధర్మానికి హాని కలిగినప్పుడు తాను అవతరిస్తానని మాట ఇచ్చాడు. ధర్మం ఎక్కడైతే వేళ్లూనుకుని ఉంటుందో, అక్కడే కదా దానికి ముప్పు వాటిల్లేది? వేదాలు, గురుకుల వ్యవస్థ, ఆలయ సంప్రదాయాలు, గురు శిష్య పరంపర… ఇవన్నీ ఈ భూమిపైనే స్థాపించబడ్డాయి. పాశ్చాత్య దేశాలలో వారికి వారి సంస్కృతులు ఉండొచ్చు కానీ, మోక్షానికి దారిచూపే ధార్మిక వ్యవస్థ పునాదులు ఉన్నది కేవలం భరతభూమి పైనే. అందుకే ఈ ధర్మానికి ముప్పు వాటిల్లినప్పుడు దానిని రక్షించడానికి దేవుడు ఇక్కడే అవతరిస్తాడు.

ఆయన తలచుకుంటే ఎక్కడినుంచో కూర్చుని రాక్షసులను అంతం చేయగలడు. కానీ భగవంతుడికి తన భక్తులంటే ప్రాణం. ఇన్ని కష్టాల మధ్య కూడా ధర్మాన్ని నమ్ముకుని బతుకుతున్న తన భక్తులకు స్వయంగా కనిపించాలని, వారితో నడవాలని, వారి ప్రేమను అందుకోవాలని ఆ పరమాత్మ స్వయంగా మనిషి రూపంలో ఈ గడ్డ మీదకు దిగివస్తాడు. మన దేశంలో అణువణువునా కొలువై ఉన్న ప్రతి ఆలయంలోని మూర్తి, భగవంతుడికి మన మీద ఉన్న ఆ ప్రేమకే నిదర్శనం.

కాబట్టి, ఇన్నేళ్ల పాటు వలసవాద ఆలోచనలతో మన బ్రెయిన్ వాష్ చేసిన నకిలీ మేధావుల మాటలు పక్కనపెట్టి, మన గ్రంథాలు చెబుతున్న ఈ అద్భుతమైన సత్యాన్ని ప్రతి ఒక్కరూ గర్వంగా పదిమందికీ చెప్పాలి. భారతదేశం కేవలం ఒక భౌగోళిక భూభాగం కాదు, అది మోక్షానికి ఏకైక మార్గం!

The post దేవుళ్లు ఎందుకు మన భారతదేశంలోనే జన్మిస్తారు? appeared first on Journalist Sirisha.